Brandlucht en Bloedspoor - Dagboek van een Indiëganger
Op 8 oktober 1948 vertrekt de dienstplichtig soldaat Leendert Giesing per "Zuiderkruis" naar Nederlands-Indië. Vol jeugdig enthousiasme, verlangend naar het avontuur in "de Oost".
Maar ook verwachtingsvol uitkijkend om als bevrijders verwelkomd te worden in het mystieke land dat verloren dreigt te gaan aan de gevolgen van enerzijds de bestandsschendingen van het Republikeinse bolwerk van Soekarno en ander- zijds aan de acties van Islamitische groeperingen zoals de Darul Islam en de Sabiel.
Al gauw na aankomst blijkt dat de keiharde realiteit niet aan zijn kleurrijke verwachtingen voldoet. Na de speciale tropeninfanterie opleiding wordt Leen als waarnemingspostseiner en granaatgroephelper achtereenvolgens op diverse buitenposten gestationeerd.
De spanningen en angsten, opgelopen tijdens de vele patrouilles en hinderlagen in de vaak moeilijk begaanbare jungle, worden verbeten afgereageerd in de onderlinge voetbalcompetities.
Samen met zijn kameraad Hans de Zwart belandt Leen in de "sniperij". Mede daardoor concluderen deze, vanuit een vaderlandslievende discipline naar het verre Indië vertrokken militairen, dat ze met een ongelijke en oneerlijke strijd bezig zijn die nooit kan worden gewonnen.
Na de soevereiniteitsoverdracht, wanneer hun dienst nog slechts uit bewaking en beveiliging bestaat, slaat de verveling en frustratie vaak toe. Het is dan ook een geharde en verbitterde soldaat die uiteindelijk op 3 juli 1950 bij zijn ouderlijk huis terugkeert.
Vrijwel dagelijks heeft Leen zijn belevenissen, indrukken en gedachten heel openhartig in zijn dagboeken genoteerd. Ook schroomt hij niet zijn mening te geven over de besluiten van de Nederlandse regering en de gevolgen daarvan voor de Indiëgangers.
De tijd herleeft bij het verdiepen in de dagboekverslagen van Leendert Giesing. Zijn gevoelens van toen zullen ook in deze tijd bij velen herkenning en begrip oproepen.
Te bestellen via email: margot.wauben@gmail.com
